Malcolm bekijkt: de verkiezingsresultaten

Na al de stemtests die ik heb afgelegd, zal het allicht niemand verbazen dat ik ook de echte verkiezingsresultaten aandachtig heb gevolgd. Het is dan ook hoog tijd om wat feiten op een rijtje te zetten. Om het toch nog een beetje overzichtelijk te houden, doen we dit per bestuursniveau en we beginnen uiteraard met het belangrijkste niveau.

Het Europees Parlement

We zullen maar direct met de doffe ellende beginnen. De nationalisten, die per definitie tegen elke supranationale bevoegdheidsoverdracht gekant zijn, halen ook hier de buit binnen. Karel Van Overtveldt mag nu in heel Europa gaan vertellen dat werknemers eigenlijk slaven zijn en dus ook geen rechten hebben.

De sp.a verliest een zetel. Spijtig voor Leuvenaar Saïd El Khadraoui, terwijl ik zijn campagne ditmaal inhoudelijk veel beter vond dan vijf jaar geleden. Het Vlaams Belang verliest ook een zetel. Gerolf heeft gegokt en gewonnen, want hij kan nu ontslag nemen als partijvoorzitter en toch nog een paar jaren de portefeuille gaan spijzen in een instelling waar niemand hem nog ernstig neemt en dus ook niemand van hem verwacht dat hij effectief werk verricht. Het is nu wel te hopen dat hij zich daar in zijn eentje niet te eenzaam voelt. Het Vlaams Blok is destijds van naam veranderd in het Vlaams Belang. Misschien moeten ze volgende keer eens proberen met Vlaamse Stip. Open Vld mag blij zijn dat Guy Verhofstadt nog op de lijst stond, want zonder hem was de schade ongetwijfeld nog hoger opgelopen. Voor de rest kan ik enkel vaststellen dat buiten de rechtse N-VA enkel twee linkse partijen, Groen en PVDA+, een stijging mogen noteren.

In het buitenland is de situatie natuurlijk niet beter en in sommige gevallen zelfs nog erger. De ronduit anti-Europese partijen, zoals de UKIP en het FN, bezetten vanaf nu een derde van de zetels. Dat maakt het niet makkelijker de 19e eeuwse idee van de onafhankelijke natiestaat als een ouderwets restje bij het afval te zetten en eindelijk de Verenigde Staten van Europa op te richten. In Griekenland heeft links gewonnen, maar dan wel met een programma dat de schuld voor de besparingen vooral bij de EU legt.

De Senaat

Ah, wacht, die mogen we niet meer rechtstreeks verkiezen. Daarmee is er nu zelfs geen regionale kieskring meer en kunnen de kopstukken het halen met enkel stemmen uit hun eigen achtertuin. Alleen wonen in de Antwerpse achtertuin veel meer mensen dan in Limburg of West-Vlaanderen en  zal Antwerpen vanaf nu dan ook de kiesresultaten blijven beheersen. Het is nu eenmaal gemakkelijker 314.650 voorkeurstemmen te halen in een provincie met 1.7825.000 inwoners dan in een provincie met 827.000 inwoners.

De Kamer van Volksvertegenwoordigers

Kieskring Antwerpen

De monsterscore van de N-VA is natuurlijk geen geheim. Hierdoor mogen elf tegenstanders van de gewone mens zich in de zetels met groene pluche nestelen om het einde van de hen betalende overheid te bepleiten. Is dat dan geen profitariaat?

Aan de andere kant van het emotionele spectrum is er natuurlijk ruimte voor enig leedvermaak. Bijna de volledige fractie van het Vlaams Belang mag naar huis of naar de gesloten instelling waar ze eigenlijk zouden moeten verblijven. Naast Marijke Dillen mag alleen Filip Dewinter zich nog wat als G.I Joe blijven gedragen. Na de Hummer en de helicopter verwacht ik hem nu wel in de Wetstraat te zien arriveren in een gerestaureerde Königstiger.

De socialist krijgt de rekening gepresenteerd. Niet alleen is zijn partij verre van de overwinnaar der verkiezingen, hij moet het met Monica De Coninck en Maya Detiège ook nog stellen met respectievelijk het rechtste en het domste dat de partij te bieden heeft. Nog een chance dat Patrick Janssens het al eerder is afgebold. Als geen enkele Antwerpse socialist minister kan worden, moet Bart Martens, nochtans een van de meest inhoudelijk onderbouwde milieuspecialisten van het land, trouwens thuis blijven. Wat een verspilling.

Verder noteren we twee zetels voor Groen, waar ze stilaan geen autochtonen meer verkozen krijgen,  en vier zetels voor CD&V. Ten gevolge van het reeds aangehaalde onevenwicht tussen de kieskringen haalt een absolute nobody als Servais Verherstraeten zelfs 51.000 voorkeurstemmen. Eigenaardig genoeg zitten daar zelfs kiezers tussen die hem kennen. Open Vld verliest een zetel. Walter Grootaers stond nochtans op de derde plaats. Tot slot haalt PVDA+ geen enkele zetel binnen. De partij haalt in de stad Antwerpen wel meer stemmen dan CD&V, Open Vld of Vlaams Belang. Dat wordt nog leuk in 2018.

Kieskring Limburg

Ook hier slaat de miserie hard toe. In de meest interculturele provincie van het gewest haalt een verdoken racistische partij vlot meer dan 30 percent van de stemmen binnen. Hierdoor mogen vijf separatisten waar buiten de eigen wijk nog nooit iemand van heeft gehoord dagelijks in Brussel komen klagen over alles en nog wat, te beginnen met het feit dat hun portefeuille bijna 24 uur na de verkiezingen nog steeds niet dikker is geworden. Volgens sommigen is het opmerkelijk dat lijstduwer Frieda Brepoels er niet bij is, maar ik herinner me dat die destijds in de Kamer van Volksvertegenwoordigers zetelde en er tegelijkertijd niet in slaagde in de Hasseltse gemeenteraad te geraken. Ze is dan maar verhuisd naar Bilzen, een voormalig bolwerk van collaborateurs.

De rest der partijen doet het minder goed, maar dat kan ook moeilijk anders. Groen en Vlaams Belang moeten het zonder zetels stellen. De christenen mogen drie brave zieltjes afvaardigen. Alleen hebben ze hiervoor onder meer de asociale brok pretentie Veerle Heeren en de gewetenloze carrièrist Wouter Beke gekozen. Open Vld wint zo waar een zetel. Lode Vereeck, nochtans een intelligent en gedreven parlementslid, moet afwachten of Patrick Dewael eens te meer minister kan worden of zijn politieke carrière zit erop.

Tot slot blijft sp.a stabiel staan op twee zetels, die dan maar onmiddellijk aan twee intellectuele lichtgewichten zijn geschonken. Het gaat er tenslotte niet om ook nog eens degelijk te besturen. Als ik naar de rest van de kandidatenlijst kijk, moet ik dit trouwens enigszins nuanceren. Misschien zijn die twee verkozenen nog het beste dat de partij bij elkaar kon harken.

Kieskring Oost-Vlaanderen

De N-VA heeft het hier vorige keer ook al verre van slecht gedaan en de stijging tot iets meer dan 31 percent levert dan ook slechts een zetel winst op. Daarnet deed ik enigszins meewarig over de Limburse politici. Met betrekking tot Oost-Vlaanderen zal dit niet snel gebeuren. Hier hebben ze werkelijk een paar van de irritantste en degoutantste mensen van het land op de lijsten verzameld. Nu ja, West-Vlaanderen moet natuurlijk nog komen.

De N-VA stuurt zeven mensen naar Brussel, met op kop de tot het egoïsme bekeerde ex-socialist Siegfried Braacke. Met 55.060 voorkeurstemmen kan er wel een extra letter af. Ook op andere plaatsen is er voldoende ruimte voor spontane en terechte ergernis. Pieter De Crem, met zijn blinde verering van de Amerikaanse buitenlandse politiek misschien zelfs nog staatsgevaarlijker dan heel de zogenaamde Vlaamse beweging, is ook weer verkozen en mag zelfs drie andere christelijk geïnspireerde democraten meenemen. Tenzij die omschrijving niet zou gelden voor Veli Yüksel, natuurlijk, maar dat mag hij dan op familiefeestjes zelf wel eens uitleggen.

Oost-Vlaanderen is traditioneel de partij waar de Open Vld het sterkst staat en ze verliezen hier inderdaad geen zetels. Alexander De Croo, door Nigel Williams ooit omschreven als de reden waarom we op school de betekenis van de term 'fils à papa' moeten leren, haalt meer voorkeurstemmen dan de drie andere liberalen die in zijn kielzog meemogen. Daarmee is het Vlaams Parlement tenminste van die ultraliberaal Egbert Lachaert af.

Verder behoudt sp.a drie zetels. De lijstduwer was trouwens een zekere Rudy Coddens. Wordt die plaats meestal niet gegeven aan iemand die iedereen kent? Voor Groen is een enkele kandidaat verkozen. De lijsttrekker van ROSSEM haalt 991 stemmen minder dan de lijsttrekker van de Piratenpartij. Ach ja, het Vlaams Belang heeft ook nog een verkozene.

Kieskring Vlaams-Brabant

Ten gevolge van de na vijf minuten politieke moed onverwijld doorgevoerde splitsing van de vroegere kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde is het moeilijk hier vergelijkingen met vroegere resultaten te maken. De N-VA haalt meer dan 28 percent, maar dat wil helaas niet zeggen dat de rest der stemmen naar linkse lijsten gaat.

De verkozene van Groen moet wel eens beslissen hoe ze heet. Volgens de officiële lijsten heet ze Anne Dedrij en volgens haar eigen affiches Anne Dedry. Ze kan dit maar beter oplossen, want zonder die naamsverwarring had ze ongetwifeld nog 10.000 voorkeurstemmen meer gehaald.

Het Vlaams Belang verliest al zijn zetels. Ze moeten zich maar troosten met de gedachte dat het FDF er ook geen enkele haalt. Bij Open Vld wordt de winst van drie zetels integraal op het 'Maggie-effect' gestoken. Eindelijk een politica die zo afzichtelijk is dat al die al even oerlelijke Vlamingen zich ermee kunnen identificeren. Als iemand die er zo uitziet staatssecretaris kan worden, kunnen haar kiezers ook even met hun eigen esthetische tekortkomingen leven. Patricia Ceysens is trouwens ook verkozen. De wonderen zijn de wereld nog niet uit.

De N-VA haalt vijf zetels binnen. Zij zetten sterk in op een efficiënte overheid. Als ze willen bewijzen dat dit het best kan met een rechts bestuur zullen ze toch iets moeten doen aan de LDD-burgemeester van Glabbeek, een gemeente waarvan de resultaten nog steeds niet zijn bekendgemaakt.

De socialisten halen twee zetels binnen en daarvoor mogen ze vooral Hans Bonte danken. Dankzij de lijststemmen springt Karin Jiroflée weer over Mohamed Ridoani, die eigenlijk meer voorkeurstemmen heeft gehaald. Dat belooft voor 2018. Op een burgemeester die echt aan zijn bevolking denkt, zullen we allicht nog een paar decennia moeten wachten.

Tot slot haalt ook CD&V drie zetels, zelfs na het plotse overlijden van Jean-Luc Dehaene, die toch 30 percent van het lichaamsgewicht van het christendemocratisch electoraat vertegenwoordigde. Eric Van Rompuy mag zijn fin de carrière in een federale omgeving ervaren en Sonja Becq krijgt weer eens de kans zich onbegrijpelijk uit te drukken ten overstaan van de hele natie.

Kieskring West-Vlaanderen

Eigenaardig genoeg keek in de uithoek van het land iedereen meer naar de score van Jean-Marie Dedecker dan naar de Nieuw-Vlaamse aanval op de beschaving. In de toekomst zal dat alvast niet meer moeten, want het is gedaan met LDD. We kunnen enkel hopen dat de libertariërs hiermee definitief van het politiek toneel zijn geveegd. Ze zouden er in de VS beter een voorbeeld aan nemen.

De reeds vermelde Nieuw-Vlaamse schande haalt ook hier 28,5 percent en hierdoor mogen maar liefst zes plattelanders en belastingontduikers richting onze hoofdstad verkassen. Het is een magere troost maar lijstduwer Pol Van den Driessche is tenminste niet verkozen.

Naast LDD verliest ook het Vlaams Belang al zijn zetels. Daarmee kan Agnes Bruyninckx tenminste weer fulltime dubieuze worsten gaan verkopen. Groen behoudt een zetel, maar had wel iemand met de naam Van Gheluwe op de lijst staan. Ik kan me voorstellen dat die achternaam in West-Vlaanderen niet meer zo veel vertrouwen inboezemt. Open Vld weet de schade ook in te perken en dit levert onze federale kamer het gezelschap van niemand minder dan Vincent Van Quickenborne op. Er is allicht een reden waarom hij zich liever als Q dan als IQ profileert.

Ook bij de andere partijen blijft alles bij het oude. De ancien Van de Lanotte weet blijkbaar nog voldoende kiezers te boeien en haalt bijna dubbel zo veel voorkeurstemmen als de lijsttrekker van de N-VA. Hendrik Bogaert, een ernstige kandidaat voor de titel van hypocrietste politicus van het land, is ook herverkozen. Hopelijk wordt deze fout in de toekomst nooit meer herhaald.

Kieskring Brusselse Hoofdstedelijke Gewest

De meeste stemmen zijn natuurlijk naar Franstalige partijen gegaan en daarmee is al veel gezegd. Geen enkele Vlamingen is erin geslaagd in Brussel rechtstreeks verkozen te geraken, maar dat had ook niemand verwacht. Van de Vlaamse partijen heeft Open Vld nog het grootste aantal kiezers overtuigd, maar met 187 voorkeurstemmen kan die lijsttrekker daar toch moeilijk bijzonder trots op zijn.

Kieskringen Henegouwen, Luik, Luxemburg, Namen en Waals-Brabant

Ik stoor me al jaren aan de vreselijk beperkte aandacht die de Vlaamse media aan de politieke situatie in het zuiden van ons land besteedt, maar ik kan helaas ook niet pretenderen er zelf de details van te kennen. Noodgedwongen moet ik me dus ook beperken tot de vaststelling dat de PS de grootste partij blijft, dat de PTB in Luik de zetel binnenhaalt die tegenhanger Peter Mertens in Antwerpen niet wist vast te krijgen en dat Ecolo om me totaal onbekende redenen een verschrikkelijk pak slaag krijgt.

Wat me wel opvalt, is dat er in Wallonië veel meer kleine lijsten opkomen dan in Vlaanderen. Er is  een lijst genaamd Wallonie d'abord, niet te verwarren met Rassemblement Wallon en zeker niet te verwarren met een lijst simpelweg genoemd La Droite. Verder hebben overtuigde Belgicisten de keuze tussen Debout Les Belges, BUB en Nation. Aan de linkerzijde moet de arbeider dan weer kiezen tussen Lutte Ouvrière en Front des gauches, dat zijn naam volgens de cijfers helaas geen eer aandoet. Verder heeft in Luik de lijst Islam 2500 stemmen gehaald en in Henegouwen wist de lijst Faire Place Nette meer dan 9000 kiezers te overtuigen. Geen idee wat ik moet denken van de partij Vox Populi Belgica, maar er bestaat zelfs een lijst genaamd MP Education. Ooit zoek ik nog eens op waar dat nu weer voor staat.

Het Vlaams Parlement

Alles blijft bij het oude op twee kleine details na. Groen wint drie zetels en de N-VA wint 27 zetels. De Vlamingen hebben gesproken en ik weet steeds beter waarom ik me niet tot dat of eender welk ander volk wil rekenen.

Kieskring Antwerpen

Groen stuurt drie trouwe partijleden naar de Koepelzaal, waaronder de vrij populaire voorzitter Wouter Van Besien en Ingrid Pira, die sinds de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 toch tijd genoeg heeft.

Het Vlaams Belang is er in Antwerpen zo waar in geslaagd twee zetels in handen te krijgen. Eertijds nationaal aanbeden boegbeelden als Filip Dewinter of Marijke Dillen verdwijnen uit dit halfrond, maar er is gelukkig in waardige vervanging voorzien. Niemand minder dan de leeghoofdige blondine Anke Vander Meersch mag ook eens komen piepen. Ooit heeft de Antwerpse politie haar eens ladderzat van straat geplukt, waarschijnlijk tijdens een pauze tussen het viseren van Marokkanen en het folteren van Turken in.

Open Vld stuurt onder meer Bart Somers, ooit nog partijvoorzitter en nu burgemeester van een grote centrumstad. Blijkbaar heeft hij daarmee nog niet genoeg te doen en zoekt hij nog een bezigheid voor de rest van de week. Misschien moeten we de verloning van onze burgemeesters toch eens evalueren. Peter Gysbrechts, een homo universalis zonder de beperking van bescheidenheid is gebuisd en ook Marleen Vanderpoorten zien we niet meer terug. Tijd voor jong bloed, zou men denken, maar helaas neemt dat de vorm aan van Willem-Frederik Schiltz.

sp.a mag vier mensen sturen, waaronder Caroline Gennez, ook al gewezen partijvoorzitter. De genaamde Gaetan Matondo Malek Namuisi is niet verkozen. De administratieve diensten van het Vlaams Parlement danken de kiezer hiervoor.

Maar liefst twaalf ergerlijke Antwerpenaren mogen namens de N-VA de welvaartstaat ondermijnen. Onder hen Liesbeth Homans, die blijkbaar de bijnaam Thatcher aan de Zenne wil krijgen, Kris Van Dijck, een restant van de oude VU en de opportunistische overloopster Annick De Ridder, die elke nacht droomt van de afbraak van ons openbaar vervoer. Ze zit allicht al klaar om aandelen te kopen van een geprivatiseerde NV De Lijn. Ik durf er niet aan te denken dat ik met elke busrit iemand als Annick De Ridder rijker zou maken. Dan ga ik nog liever te voet. Verder houden we best Tine Van Der Vloet in de gaten. Het is tenslotte niet zo evident van de 17e plaats over vijf anderen te springen en toch verkozen te geraken.

CD&V heeft in Antwerpen natuurlijk boegbeeld Kris Peeters uitgespeeld en dankzij zijn massieve score mogen maar liefst zes anderen Vlaams zijn in een parlement, of zoiets. Onder hen Tinne Rombouts, officieel woordvoerster van de Boerenbond, Ward Kennes, officieel woordvoerder van de Kerkfabrieken van Vlaanderen, en de eigenlijk nog vrij competente Koen Van Den Heuvel, die de pech heeft in dezelfde gemeente als Peeters te wonen en bijgevolg geen kans op een ministerschap maakt.

Kieskring Limburg

Groen mag een ecologisch bewuste jongeman afvaardigen. De kans dat hij zwaar op het beleid zal wegen, is echter even klein als de kans dat ik binnen vijf jaar nog niet uit de ambtenarij ben weggezuiverd omwille van mijn gebrek aan loyauteit aan de Vlaamse Leeuw.

Het Vlaams Belang is ook hier gedecimeerd en moet het stellen met Chris Janssens, een tot pak en das bekeerde johnny die zich voorhoudt dat hij de belangen van de arbeiders van Ford Genk verdedigt.

Open Vld stuurt dan weer Marino Keulen, ooit een gedreven minister die de afgelopen vijf jaar vooral heeft getoond hoe een verbitterde gelaatsuitdrukking er precies moet uitzien. Het zitje naast hem is voor Lydia Peeters, de vurige verdedigster van de Maaskantse middenstand. Gelukkig voor de mensheid zijn lijstduwers Noël Slangen en Jaak Gabriels [1] niet verkozen.

sp.a laat zich niet direct van zijn beste kant zien en stuurt weer eens Ingrid Lieten, die ik ooit zelf heb horen verklaren dat het een heel goede zaak is dat het personeel van De Lijn niet vastbenoemd is. Els Robeyns mag weer vijf jaar komen zwijgen voor de goede zaak, terwijl de vakbondstopman Jos Digneffe er helaas niet in is geslaagd als lijstduwer verkozen te geraken. Chokri Mahassine is trouwens ook niet verkozen, maar daar ligt nu echt eens niemand van wakker.

De N-VA heeft vijf verkozenen, maar beschikt in Limburg helaas niet over vijf mensen waar ooit al eens iemand van heeft gehoord. Enkel Jan Peumans is ondertussen een nationale bekendheid geworden en de kans is dan ook groot dat hij weer voorzitter van het Vlaams Parlement mag worden.

CD&V heeft maar liefst vier verkozenen, maar gelukkig hoort Johan Sauwens daar niet bij. Jo Vandeurzen maakt een vrij goede kans opnieuw minister te worden. Het is maar de vraag in welk beleidsdomein hij ditmaal onvrede mag creëren.

Ondanks de aanwezigheid van heel wat medewerkers van de populaire vestiging van Geneeskunde voor het Volk in Genk, is PVDA+ er niet in geslaagd in Limburg de kiesdrempel te halen. Dat zal nog wel veranderen eens onze nieuwe regeringen de gezondheidszorg hebben misbruikt als besparingspost om de Maastrichtnorm te halen.

Kieskring Oost-Vlaanderen

Groen stuurt de bekwame Björn Rzoska [2] en Elisabeth Meuleman, een vrouw die elke dag klinkt als een stuk roestige ijzerdraad waarmee over een schoolbord wordt geschraapt.

Het Vlaams Belang heeft maar liefst twee verkozenen in Oost-Vlaanderen en alle antifascisten mogen gerust zijn, want deze twee zijn precies even gevaarlijk als een dode muis op de bodem van een vervuilde zee.

Bij de Open Vld is tijdens de aanloop naar de verkiezingen uiteraard duchtig ruzie gemaakt, onder meer over de lijstvorming in Oost-Vlaanderen. Uiteindelijk heeft de beste intrigant het gehaald en iedereen trachten wijs te maken dat de keuze louter op basis van competenties is gemaakt. Het resultaat is dat de dynastie-De Clercq wordt vertegenwoordigd door Matthias, de dynastie-De Gucht wordt vertegenwoordigd door Jean-Jacques en de dynastie-De Croo wordt vertegenwoordigd door niemand minder dan Herman, die de plenaire vergadering allicht zal vermaken met autobiografische anekdotes over de Tweede Kruistocht, de bouw van de Chinese Muur en de val van Constantinopel. Open Vld kampt al drie legislaturen met het beeld dat de fractie in het Vlaams Parlement inhoudelijk te zwak is. Dat worden er dus vier.

sp.a stuurt drie mensen die ook de voorbije vijf jaar al in het Vlaams Parlement rondhingen, aangevuld met lijstduwer Daniël Termont. Aangezien ik me niet kan voorstellen dat die zijn burgemeesterambt in Gent met verplichte reisjes naar Brussel wil combineren, zullen we allicht de mij totaal onbekende eerste opvolger, de heer Joris Vandenbroucke, mogen verwelkomen. Tegelijkertijd is de partij er ook in geslaagd Jan Roegiers naar een lage plaats op de lijst te verbannen en op die manier weeral eens een bekwaam parlementslid zelf te dumpen.

De N-VA stuurt maar liefst negen mensen om België ten val te brengen, waaronder uiteraard de overtuigde democraat Karim Van Overmeire die meer dan welkom is in een partij die verdraagzaamheid hoog in het vaandel draagt.

De vertegenwoordiging van CD&V bewijst dat men in een parlement niet noodzakelijk iets nuttigs hoeft te doen om herverkozen te geraken. Eerst hebben we Joke Schauvliege, door de cultuursector uitgespuwd, maar toch goed voor 43.000 voorkeurstemmen. Verder hebben we Cindy Franssen en Valerie Taeldeman, wiens aanwezigheid in het parlement gedurende een hele legislatuur enkel is opgemerkt door de mensen die toevallig hun richting uitkeken. Ook de immer minzame Jos De Meyer mag terugkomen, waarschijnlijk om alle volksvertegenwoordigers op te roepen om in hun vrije tijd zelf nieuwe schoolgebouwen te gaan metsen.

Kieskring Vlaams-Brabant

Groen verdubbelt het aantal zetels, wat natuurlijk gemakkelijker gaat met een enkele zetel dan met pakweg zeven zetels. De verkiezingsresultaten in Vlaams-Brabant kunnen trouwens worden samengevat als een overwinning van fietsers en fascisten. Het verschil tussen beide groepen is soms duidelijk, maar niet altijd.

Het Vlaams Belang wordt ook hier slachtoffer van de seizoensmode eens op een andere extreemrechtse partij te stemmen. Ironisch genoeg, verliest de partij hiermee zijn intelligentste volksvertegenwoordiger, namelijk Joris Van Hauthem.

Open Vld kan ook voor het Vlaams Parlement profiteren van de XXXL-populariteit van Maggie De Block, die voor elke teruggestuurde neger [3] blijkbaar een paar duizenden voorkeurstemmen meer heeft gekregen. Jo De Ro, voormalig leidend ambtenaar van het Agentschap voor Onderwijscommunicatie en in die hoedanigheid de man achter het gerenommeerde tijdschrift Klasse, is een bekwaam, intelligent en diplomatisch iemand die zijn parlementair mandaat ernstig neemt. Helaas wordt zijn aanwezigheid ontsierd door Gwendolyn Rutten, die vindt dat werklozen schuldig zijn aan hun eigen armoede, Rik Daems, die zijn best heeft gedaan Sabena failliet te laten gaan en op die manier duizenden mensen werkloos heeft gemaakt en Gwenny De Vroe, die niet voldoende zelfkennis heeft om binnen de gemeentegrenzen van Kampenhout te blijven.

sp.a stuurt met Bruno Tobback iemand die misschien binnen afzienbare tijd het lijstje gewezen partijvoorzitters in het Vlaams Parlement zal uitbreiden, maar dat valt nog te bezien. Als hij minister zou worden, zou hij helaas wel worden opgevolgd door Else De Wachter, een dame wiens speeches een zodanig probaat middel tegen slapeloosheid vormen dat het RIZIV het bijwonen ervan zou moeten terugbetalen.

De N-A heeft een forse winst geboekt en dat zullen we geweten hebben. Niet alleen moet het Vlaams Parlement de aanwezigheid tolereren van Ben Weyts, als hij tegen de openingszitting tenminste een nieuwe wagen heeft gevonden, maar hij krijgt het gezelschap van niemand minder dan Lorin Parys, die ik onmiddellijk benoem tot de meest degoutante ultraliberale opportunist van het hele halfrond.

Nu Eric Van Rompuy in zijn zoektocht naar nieuwe onderwerpen voor zijn blog naar de Kamer van Volksvertegenwoordigers verhuist, is de weg vrij voor Peter Van Rompuy om wat zakgeld bij te verdienen. Als hij even mondig als het voorbije jaar blijft, kunnen we hem gerust negeren. Er wordt trouwens ook in de andere richting verhuisd, want niemand minder dan de Gooikse burgemeester Michel Doomst zal na het succes met het BHV-dossier in het Vlaams Parlement de splitsing van Erps-Kwerps, Luik-Bastenaken-Luik en Chateauneuf-du-Pâpe komen bepleiten. Tot slot mogen we ook nieuwelinge Katrien Patryka verwelkomen en dat is een geluk, want haar kleine voorsprong van 21 voorkeurstemmen [4] houdt tenminste de vijand van de vrije tijd Dirk Claes weg.

Kieskring West-Vlaanderen

Bart Caron heeft namens Groen goed gescoord in zijn eigen streek, maar dat was niet genoeg om nog een tweede zetel binnen te halen.

Het Vlaams Belang houdt zo waar een zetel over in West-Vlaanderen, maar aangezien die naar de zelfverklaarde liefhebber van de biologische landbouw Stefaan Sintobin gaat, mogen we er vrij gerust in zijn dat het er na de verkiezingen van 2019 helemaal mee gedaan is.

Open Vld heeft in West-Vlaanderen amper stemmen verloren en dat ondanks de hoge plaats op de lijst van Mercedes Van Volcem, verdedigster van het recht van huiseigenaren om steeds hogere huurprijzen te vragen. Lijsttrekker Bart Tommelein heeft de gewoonte zich in de commissie Media kwaad te maken op de VRT, maar de N-VA zal hem allicht het gras voor de voeten wegmaaien door middel van een grote zuiveringsactie in dit notoir on-Vlaamse bastion en een naamsverandering naar Rwandees voorbeeld in Radio 1000 Voortuintjes.

sp.a heeft het in West-Vlaanderen eigenlijk ook goed gedaan en dat is niet in het minst de verdienste van coming man John Crombez. Verder komt ook Renaat Landuyt terug, wat me enigszins verbaast, want volgens mij hoort die meer thuis in een federale omgeving.

De West-Vlaamse afdeling van de N-VA wordt aangevoerd door Geert Bourgeois, een politicus van epische proporties die nog steeds niet begrijpt dat hij nooit minister-president zal worden, zelfs niet als Izegem er een miljoen inwoners bijkrijgt. In zijn kielzog sleept hij een zestal nobele onbekenden mee die dat hopelijk ook allemaal zullen blijven.

De West-Vlaamse vertegenwoordiging van CD&V in het Vlaams Parlement wordt drastisch herschikt en dat ligt niet enkel aan het verlies van een zetel. Hilde Crevits, uittredend minister van Autostrades, autosnelwegen, autowegen, autobanen en kruispunten, is natuurlijk herverkozen, maar daar houdt de voorspelbaarheid op. Zetelende volksvertegenwoordigers als Griet Coppé, Sabine Poleyn en Jan Verfaillie mogen allemaal thuis in de tuin blijven werken, want een zekere Kurt Vanryckeghem heeft hen vanop de achtste plaats voorbijgestoken en ook lijstduwster Sabine De Bethune heeft voldoende kiezers overtuigd om rechtstreeks verkozen te geraken. Een paar anderen hadden het hen beter nagedaan, want dan zouden we ook afscheid kunnen nemen van Martine Fournier, die zich onsterfelijk belachelijk heeft gemaakt door te eisen dat aan de loketten van de gemeentelijke diensten in Menen enkel Nederlands zou worden gesproken. Precies of er iemand in Menen rondloopt die echt Nederlands kan spreken. Wie ook mag blijven, is Bambi, meer bepaald in de fysieke verschijningsvorm van Johan Verstreken.

Het Brusselse Hoofdstedelijke Parlement [5]

Aangezien de Vlaamse partijen kunnen rekenen op zeventien gegarandeerde zetels in dit parlement moeten deze resultaten natuurlijk worden genuanceerd. In elk geval wordt Open Vld de grootste Vlaamse fractie en de Franstalige liberalen imiteren dit vlotjes, zij het dan wel met een relevant aantal stemmen.

Een belachelijk gevolg van deze regeling is dat het Vlaams Belang hierdoor drie zetels behoudt. Hoewel de partij in de hoofdstad amper stemmen haalt, wordt de Brusselse fractie verhoudingsgewijs wel de grootste die het Vlaams Belang nog overhoudt. Misschien moeten ze hier volgende keer toch maar opkomen onder de naam Vlaamse Streep.

Het Waalse Parlement

De PS blijft de grootste partij, wat natuurlijk een goede zaak is. Hierdoor kan Open Vld immers het argument niet gebruiken dat de liberalen de grootste politieke familie van het land vormen en kan Di Rupo beginnen aan de vorming van zijn tweede regering. Natuurlijk zal de N-VA eerst nog voor wat tijdverlies zorgen, maar dat hoeven we ons niet aan te trekken. De vorige keer hebben we gedurende de hele bankencrisis geen regering gehad en net dat feit heeft ons voor een economische ramp behoedt.

Conclusies

Na al die beschouwingen over kieskringen en kandidaten, waag ik me ook aan enkele algemene conclusies. Concrete voorspellingen durf ik hier echter niet aan te koppelen. Ik weet niet hoe lang welke regeringsvorming zal duren. Ik weet niet wie uiteindelijk minister zal worden. Ik zou me aan een paar berekende gokken kunnen wagen, maar dat kan iedereen die er drie minuten over nadenkt.

Ten eerste, de inwoners van Vlaanderen hebben massaal voor een rechtse partij gekozen. Als ze een rechtse regering willen, zouden ze die wel eens kunnen krijgen. Alleen zullen ze dan ook de gevolgen moeten dragen. Een rechtse regering zorgt nooit voor een verbetering van de leefomstandigheden van alle mensen. Bepaalde groepen kunnen er beter van worden, maar dat zal altijd ten koste van anderen gaan. In elk geval zullen de komende jaren eindelijk bewijzen dat de kiezer niet altijd gelijk heeft. Ik durf zelfs te stellen dat de kiezer meestal ongelijk heeft. De meeste kiezers weten niet eens waarom ze op een bepaalde partij stemmen. Ze doen niet de moeite zich degelijk te informeren en ze stemmen op partijen waarmee ze het eigenlijk oneens zijn. Er zijn, bijvoorbeeld, tenslotte al verschillende onderzoeksresultaten verschenen waaruit blijkt dat veel kiezers van de N-VA tegen een splitsing van het land zijn, terwijl dat nu net in het eerste artikel van de partijstatuten staat.

Ten tweede, ik heb de voorbije weken en ook in de bovenstaande alinea's danig op de N-VA afgegeven. Men zou zelfs kunnen denken dat ik tegen de N-VA ben. Ik citeer echter Suicidal Tendencies: “I'm not anti-Reagan, Reagan's anti-me”[6]. Ik wil niet noodzakelijk tegen de N-VA zijn, de N-VA vindt het essentieel tegen mij en anderen zoals ik te zijn. Ik moet mij verzetten tegen de N-VA omdat de N-VA mij het leven zuur wil maken. Met betrekking tot zowat elk denkbaar discussiepunt staan mijn mening en de mening van de N-VA diametraal tegenover elkaar en de N-VA is vastbesloten de eigen standpunten door te drukken en aan andere mensen op te dringen. Ik zie geen andere keuze dan mij tegen de N-VA te verzetten.

Ten derde, ik ben duidelijk niet de enige die zich ongerust maakt. Het politiek bewustzijn is toch een beetje gestegen en dat heeft zich onder meer geuit in een daling van het aantal blanco en ongeldige stemmen. Er zijn natuurlijk regionale verschillen, maar op veel plaatsen bedraagt die daling 0,5 percentpunten, wat ik toch al significant vind. Ik ken heel wat anarchisten die uit principe weigeren te stemmen. Daar zijn argumenten voor te vinden, maar we zien nu wel wat ervan komt. Iedereen die een stem heeft uitgebracht, heeft een kans gehad de rechtse opmars tegen te werken. Wie geen stem heeft uitgebracht, zou nu wel het fatsoen moeten hebben de rechtse partijen op andere manieren te bestrijden. Ik ben benieuwd of hier iets van in huis zal komen.

Ten vierde, van mij mag Di Rupo gerust een nieuwe federale regering vormen. Op iets beters hoeven we niet te hopen. Als er een federale kieskring zou bestaan, zou ik zelf op de PS hebben gestemd. De Kamer van Volksvertegenwoordigers kan een federale kieskring inrichten, maar zal dat de komende legislatuur uiteraard weer niet doen. Onze parlementen zitten immers vol burgemeesters. Hoe kleiner de kieskringen, hoe minder concurrenten zij moeten overwinnen om de eigen zetel veilig te stellen.

Ten vijfde, de uiteindelijk toch tot stand gekomen splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde in Brussel en Halle-Vilvoorde heeft blijkbaar vooral sp.a en de MR stemmen opgeleverd. Geen idee of dat de doelstelling van mensen als Michel Doomst of Yves Leterme was.

---------------
[1] Sommigen denken nu misschien een tikfout te hebben gevonden, maar volgens zijn identiteitskaart heet hij effectief Gabriels, zonder trema op de e.
[2] Uit te spreken als 'Zjoska'
[3] Of moslim, spleetoog, etc. Al dat buitenlands gespuis dat van ons geld wil, kortom. Ze moeten niet denken dat ze een cent krijgen. We zijn dat geld als kolonialen en als bedrijfsleiders zelf bij hen gaan pikken en nu is het van ons.
[4] Aangevuld met wat overschotjes van de lijststemmen, natuurlijk, maar dat doet nu even niet ter zake.
[5] De meeste kranten hebben het over het Brussels Hoofdstedelijk Parlement en over het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, maar volgens de Grondwet horen die e's op het einde er wel degelijk bij.
[6] Uit de song 'Two-sided politics'.

Add new comment

Plain text

  • No HTML tags allowed.
  • Web page addresses and email addresses turn into links automatically.
  • Lines and paragraphs break automatically.